Mecelle-i Ahkâm-ı Adliyye (Mukaddime ve 99 Kavâid-i Külliye)

BÖLÜM 1: İLM-İ FIKHIN TARİFİ VE KANUNLAŞTIRMA GEREKÇESİ (ESBÂB-I MÛCİBE) İnsan tabiatı icabı medenîdir; yani bir arada yaşamaya ve yardımlaşmaya muhtaçtır. Toplum düzeninin korunması, herkesin hak ve borçlarının açık, anlaşılır ve çelişkiden uzak kurallarla belirlenmesine bağlıdır.

Madde 2: Bir işten maksat ne ise hüküm ona göredir. Madde 4: Şek ile yakîn zâil olmaz (Kesin olarak bilinen bir durum, sonradan ortaya çıkan şüpheyle ortadan kalkmaz). Madde 8: Berâet-i zimmet asıldır (Kişinin borçsuz ve suçsuz olması temel ilkedir).

Madde 19: Zarar ve mukâbele bi'z-zarar yoktur. Madde 31: Zarar bi-kaderi'l-imkân def' olunur. Madde 39: Ezmânın tagayyürü ile ahkâmın tagayyürü inkâr olunamaz (Zamanın ve şartların değişmesiyle hukuki düzenlemelerin yenilenmesi kaçınılmazdır).